01-11-2018

Op 21 oktober 2018 werden Nico Verhoeven en Wim Stevens gehuldigd, omdat ze al 50 jaar gildebroeder bij het Sint Barbara Gilde zijn.

De traditionele gildemis kon nog steeds niet in de gesloten Sint Luciakerk worden gehouden. Gelukkig is de Jozefkapel een goed alternatief. Nadat de jubilarissen door het gilde werden uitgehaald, stond de enige echte Ravensteinse pastor Jacques Leo het gilde al op te wachten bij de kapel. Na de mis volgden nog het traditionele 'overvendelen' en de vendelgroet.

Vervolgens togen de jubilarissen, met in hun kielzog het gilde en familie en vrienden naar Stadsherberg De Keurvorst, waar de koffie en broodjes al klaarstonden. Na de maaltijd was het moment aangebroken dat de jubilarissen in het zonnetje werden gezet. Hoofdman Bert Vleming nam hiervoor het woord en startte met de memoires van Wim Stevens:
Wim kwam samen met wijlen Adriaan van Breda bij het Gilde in 1968. Ook hun goede vriend Joop Strik had zich aangemeld. En wat nu ondenkbaar is gebeurde toen wel, namelijk het toenmalige bestuur vond dat dit wel erg veel van het goede was in één jaar, en er werd besloten dat Joop een jaar moest wachten. Na toetreding tot het Gilde werd Wim vendelier en heeft dit altijd met verve en plezier gedaan. Vanaf het moment dat Ben Kuijpers vaandrig werd, heeft Wim de taak van reserve-vaandrig op zich genomen. Wim werd in 1990 koning van het Sint Barbara Gilde en moest het koningschap weer overdragen in 1993. Tijdens zijn koningschap vierde hij het zilveren jubileum als Gildebroeder, hetgeen naar verluid een unieke gebeurtenis was. Tevens heeft Wim ter nagedachtenis aan dit jubileum het Gilde een commandanten-schild geschonken, wat nu nog steeds gedragen wordt door de commandant. In 1994 keerde Wim als Barbaradeken terug in het bestuur en nam hij de taak van goederen-beheerder op zich. Ook was Wim in die tijd voorzitter van de werkgroep “stap binnen” en in 2001 tevens de initiator van de terugkeer van de worstenbroodjes tijdens de jaarlijkse gelogvergadering. Voorts was hij ook kruitbewaarder. Een taak die hij samen met zijn vriend Wim Peters uitvoerde.
In de afgelopen 50 jaar zijn bij het Gilde vele feesten uitbundig gevierd, en Wim kwam dan trouw met zijn koffertje vanuit Megen naar Ravenstein. Hij bleef dan slapen bij Wim en Trees. Er was altijd wel een bedje opgemaakt. En de volgende morgen na het ontbijt ging hij dan weer vrolijk naar Megen. Ook tijdens de tweedehands goederenmarkten was Wim een uitstekende verkoper, en naar verluid wist hij zelfs dooie vis aan de man te brengen. Ondanks alle problemen met vooral zijn knieën is Wim altijd zoveel mogelijk aanwezig bij de Gilde activiteiten, en voert hij nog steeds allerlei (zittende) taken uit, zoals kassa bij de markt, consumptie-bonnen verkoper, bij het burgerkoning-schieten de lijsten bijhouden, geld innen, afroepen enz. Al met al is Wim nog steeds een actief lid van het Gilde en dat wordt zeer gewaardeerd.

Na Wim kwam de gilde-levenswandel van Nico voorbij:
In 1958 bouwde het Gilde de eerste en de laatste carnavalswagen, en hiervoor had het Gilde iemand nodig die een carnavalswagen kon tekenen en ontwerpen. Wim Peters wist wel iemand die hij kende van de tekenkamer op zijn werk, een zeker Nico Verhoeven. En Nico was bereid om een en ander uit te werken voor het Gilde en dat was het begin van de nu 50 jarige relatie met het Sint Barbara Gilde. Dat Nico de zaken serieus aan pakte bleek meteen een jaar later. Hij schoot zich tot Gildekoning, voor 3 jaar, van 1969 tot 1972. Deze actie zou hij in 1981 herhalen en dat bezorgde hem het koningschap van 1981 tot 1984. Nico is altijd iemand geweest die van gezelligheid houdt. Hij heeft jaren lang als veilingmeester gefungeerd, toneelstukjes opgevoerd en spelletjes verzonnen tijdens Gildefeesten en Barbara-dagen. Dat alles om er een gezellig feest van te maken in het teerhuis. Een voordracht/liedje uit die periode is:
De fiets van Piet Paaltjes is zojuist gepasseerd. De velgen van de wielen van de fiets van Piet Paaltjes zijn zojuist gepasseerd en zo voorts.
Ook kwam zijn oude liefde voor muziek weer naar boven drijven en sloot hij zich aan bij de Tamboers. Deze taak heeft hij tot 2017 met verve vervuld. In januari 1999 trad Nico toe tot het bestuur als zijnde Babaradeken, waarna hij in april de taak van hoofdman over nam van wijlen Adriaan van Breda. Vervolgens heeft hij 6 jaar de functie van hoofdman vervuld, tot grote tevredenheid van het Gilde. In 1970 haalde Nico de prijs van Kring Koning Land van Cuijk binnen. Ook wist hij het kleinood “de eer van Neerlangel” te winnen in 1978, en herhaalde dat nog tweemaal, in 1996 en 2011. Hieruit blijkt wel dat Nico een uitstekend schutter is, die heel wat prijzen bij elkaar heeft geschoten.
Het tekenen en ontwerpen zit ook in Nico's genen, voor de zilveren jubilarissen heeft hij op verzoek van het gildebestuur in 1993 een nieuw schild ontworpen en toeval of niet bij zijn jubileum ontving hij als eerste een exemplaar van zijn eigen ontwerp. Ook was Nico de ontwerper/tekenaar van de tang om kogels te gieten, die vervaardigd is door de latere broeder Arnold van Zanten. Toen mocht er nog geschoten worden met loden kogels. Ook heeft Nico de fraaie schakelkraag voor het dragen van het koningszilver ontworpen en getekend die nu nog steeds in gebruik is.

Na de mooie woorden van de hoofdman kregen de jubilarissen de gouden Barbara opgespeld door Koning Ton van Winsen. De beide jubilarissen namen de gelegenheid te baat om elk nog een mooie persoonlijke speech tot de aanwezigen te richten. Daarna zat het officiële gedeelte van de feestdag erop en kon het gerstenat rijkelijk vloeien.